بعد از سی سالگی

هفته پیش سی و یک ساله شدم. برای اولین بار توی عمرم روز تولدم یه جایی دور از خونه بودم. دور از شهرم، دور از کسایی که دوستشون دارم. امسال برای اولین بار مادر دو تا بچه بودم. کلا تولد امسالم فرق داشت با همیشه.

سی سالگی هم تموم شد و رفت. سی سالگی. سنی که فکر می کردم وقتی بهش برسم یعنی دیگه خیییلی بزرگم! خیلی زنم! خیلی خانومم! همیشه سی سالگی به نظرم آخر پختگی و تکامل بود! البته که اونقدری که انتظار داشتم بزرگ و خانوم نشدم! اما دوست داشتم سی سالگی رو. سال خوبی بود. اتفاق های خوبی برام افتاد توی این سال که دوست داشتنی ترین شون هم پسر کوچولوی پنج ماهمه.

وقتی به جوجه هام نگاه می کنم، احساس می کنم که این سی سال خیلی هم بیخودی و بی نتیجه نگذشته. همین دو تا باعث می شن که برای بقیه زندگیم امید و انگیزه پیدا کنم. امیدوارم بتونم دنیا رو جایی بهتر از چیزی که تحویل گرفتم، تحویل بدم. با دو تا بچه هام.

به زودی بر میگردم خونه و پست بعدی رو از خونه براتون می ذارم.

اینهم عکس جوجه های من

 

/ 8 نظر / 50 بازدید
lily

ramona jan salam ghadam noreside mobarak hezar mashala do ta daste gol dari man iran zendegi nemikonam va ta chand vaght dige ghasde bargasht daram, khastam beporsam aya mahde kudake khubi samte punak baraye pesare 5 salam mishnasi? aya websiti edareye khasi hast ke adam liste mahd haye khub ro bedune va tamas begire? vaghean mamanun misham agar rahnamii koni ke beshdeat negarane yaftane mahde monasebam barash miboosamet lily

مریم

جانم چه چشای تیله ایی دار اقا پسر

masi

چه لبخن زیبایی خدا حفظ کنه

هلال

خدا پشت و پناه هر 4 تا تون :)

Doost

tavalodet mobarak azizam.baraye to va joojehy nazet salamati va aramesh arezoo daram

آبان دخت

چقدر شيرينند اين دو بهانه ي سرخوشي زندگي .

من

دختره شبیه باباشه . پسره شبیه دایی مسعود [لبخند]