مواد مخدر۲
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٤ 

اگر يادتون باشه دفعه قبل گفتيم که مواد از نظر تاثيرشون روی بدن٬ به ۳ دسته کلی تقسيم ميشن: مواد مخدر و نيمه مخدر٬ مواد محرک و مواد توهم زا.

امروز در مورد مواد مخدر و نيمه مخدر صحبت می کنيم.

مواد مخدر narcotics (رخوت‌‏زا)

موادى هستند كه مصرف آن بر روى سلسله اعصاب مصرف‏ كننده اثر گذاشته و در نتیجه فعالیت فكرى و بدنى او را سست نماید. این مواد به دو دسته تقسیم می‏شوند :

۱-  طبیعى ، مانند : استحصالات گیاه خشخاش، تریاك، شیره تریاك، مورفین

۲-  مصنوعى ، مانند : هروئین، متادون، پاپاورین، پتیدین، کدئین و دیفنوکسیلات

 

ترياک

این ماده از گیاه خشخاش بدست میآید و منشاء هروئین، مورفین و کدئین نیز میباشد.به رنگ سیاه تا قهوهای روشن و حتی کرم رنگ(تریاک سناتوری) وجود دارد.پس از کشیدن تریاک مادهای به رنگ قهوهای سوخته و براق به‌نام سوخته تریاک به دست میآید. از حل کردن سوخته تریاک در آب، جوشاندن و صاف کردن آن شیره تریاک به دست میآید.

هرچه مقدار مورفين موجود در ترياكي بيشتر باشد مي‌گويند آن ترياك داراي مرغوبيت بيشتري است.

نحوه مصرف ترياك

۱- تدخین(دود کردن): با استفاده از منقل، وافور چپق، نگاری(برای مصرف شیره)، قلیان، ذغال‌های نیمه سوخته، سیخ، میله و سنجاق باز شده‌.

۲- خوردن: این روش را بیشتر افرادی که بیماری جسمی دارند یا مدت طولانی از روش تدخین استفاده کردهاند به کار میبرند. تریاک را معمولاً بعد از غذا میخورند.

۳- تزریق: معمولاً معتادان بیبضاعت از این روش استفاده میکنند. وجود سرنگهای کهنه و چند بار مصرف شده، قاشق سیاه شده، تکههای پنبه یا اسفنج علامت مصرف تزریقی ماده است.

علائم مصرف ترياك

مهمترين علائم مصرف ترياك و مشتقات آن عبارتند از : ۱- خواب آلودگي با حضور ذهن ۲- تسكين درد ۳- انبساط خاطر و آرامش ۴- احساس گنگ و مبهم به زمان و مكان ۵- بخواب رفتن با آرامش و تخيلات مطبوع ۶- سستي اراده و ضعف حركات فعاله ۷- كاهش اميال جنسي.

اثرات دلپذير و آرامش بخش مواد مخدر بسته به مصرف دارو و تحمل شخص بمدت چهار تا شش ساعت ادامه مي يابد و پس از آن مرحله خماري فرا مي‌رسد كه بصورت خميازه و آبريزش از بيني, بي‌قراري, بي‌اشتهائي, افسردگي, تهوع و استفراغ مي‌باشد.

عوارض مصرف طولاني مدت: تيره شدن پوست، كاهش ميل و توانايي جنسي در مردان، نامرتب شدن قاعدگي در زنان، بي توجهي به وضعيت بهداشتي و سلامت، كاهش وزن، ‌عفونت هاي خطرناكي همچون ايدز، هپاتيت و آبسه‌هاي مختلف به دنبال تزريق.

مصرف بيش از اندازه Overdose

مصرف بيش از حد، موجب اختلالات سيستم تنفسي گرديده و تنفس به كندي و آهستگي صورت مي گيـــرد و در نهايت احتمالا تنفس قطع شده و به مرگ منجر مي شود. استفاده ترياك همراه با الكل مي تواند، بسيار خطرناك باشد.

 

مورفين

پودری سفید یا کرم رنگ( گاهی قرمز آجری)، تلخ مزه و بی‌بو است. این ماده در حالت خالص نرم و ورقهای است.

نحوه مصرف

مورفين به اشكال قرص، كپسول، پودر يا محلول عرضه ميشود و از طريق خوراكي، كشيدن از راه مجاري تنفسي و تزريق زير پوستي و داخل سياهرگي مورد استفاده قرار ميگيرد.

علائم مصرف

شروع مصرف مورفين را متخصصان به ‹‹ ماه عسل ›› تعبير مي‌كنند. زيرا مورفين تمام احساس‌ها را تغيير مي‌دهد، و به تجربه‌هاي اداركي، خلقي و حسي و اساساً ارتباطات شخص با دنياي خارج، ظاهر دلنشيني مي‌بخشد. كاركرد ذهني در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشكال نمي‌گردد، بلكه عملكرد آن با شور و هيجان زياد توأم است. البته پس از مدتي مصرف، تحمل پديدار مي‌گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفي خود را افزايش مي‌دهد.اضطراب كه خود جزئي از درد و رنج وابسته به كمبود احتمالي در اعتياد است، سبب مي‌شود كه شخص علاوه بر افزايش مقدار مصرفي خود، فواصل مصرف را كاهش داده و به اين شكل از بروز علائم كمبود و اضطراب احتمالي جلوگيري نمايد.

عوارض مصرف

آثار روانی: از دیگر تاثیرات مورفین تغییر در هوشیاری و اندیشه است. بدین معنا آگاهی فرد نسبت به خود و محیطش تغییر پیدا می‌کند. چرت زدن ، ناتوانی در تمرکز فکر ، اشکال در فکر کردن ، خیره شدن ، کاهش تیز بینی و خماری در زمره علائم چنین حالتی هستند تنبلی و بی‌حرکتی پیامد استعمال مورفین می‌باشد.

آثار جسمانی:حتی مقدار کم مورفین می‌تواند سبب بروز اختلالاتی در تعداد تنفس ، حجم هوای دم و بازدم و گاهی بی‌نظمی‌های خاص دیگر شود. تمامی هورمون‌های محرک غده تناسلی در اثر تزریق مورفین مهار شده و در نتیجه بی‌نظمی در قاعدگی، نازائی و غیره ممکن است اتفاق بیفتد. تاثیر مورفین بر هورمونهای جنسی ممکن است به عقیم شدن بیانجامد.مصرف مورفین باعث تنگ شدن مردمک در هر نوبت استفاده از مورفین می‌شود.مورفین باعث کاهش فشار خون در عروق مغز ونیز باعث گشادی و افزایش فشار مایع مغزی می گردد. با اثر بر مجاری ادرار و مثانه باعث احساس تکرار ادرار از یک سو و اشکال در دفع ادرار می‌شود. مصرف مورفین باعث گشاد شدن پوست٬ تعریق و خارش می شود.

 

هروئين:

هروئین (دی استیل- مورفین) یکی از مشتقات نیمه مصنوعی مورفین است. هروئین خالص پودری بسیار نرم و سفید رنگ است٬ اما هروئینی که معمولا توسط فروشندگان این ماده عرضه می شود ناخالصی بسیار زیادی دارد(شیر خشک٬ پودر بیکربنات) از مخلوط كردن با مواد مختلف به دست مي آيد و رنگ آن كرم مايل به قهوه اي است.

هروئين برخلاف الكل كه بعضي از رفتارهاي سركوب شده را آزاد مي‌سازد، تعدادي از رفتارهاي پايه، مانند رفتارهاي جنسي، خشونتي و تهاجمي و حتي رفتارهاي رفع گرسنگي را سركوب كرده و از قدرت اصلي آن مي‌كاهد. گرچه هروئين خواب‌آوري كمتري دارد، اما قدرت مسموم كنندگي آن پنج برابر مورفين است، كمبود آن نیز زودتر احساس مي‌شود. هروئين اعتياد شديد فيزيكي را در كمتر از ۲۱ روز در ۹۷ درصد اشخاصي كه آن را مورد مصرف قرار داده بودند، به وجود آورده است.

روش مصرف

۱- تدخین: در این روش هروئین را روی زرورق سیگار میریزند و از زیر کمی حرارت میدهند و دود حاصل را از دهان بالا میکشند.

۲- استنشاقی: در این روش که معمولاً توسط معتادان غیرحرفهای مورد استفاده قرار میگیرد، هروئین را روی کاغذ صافی میریزند و با استفاده از اسکناس لوله شده آن را از طریق بینی بالا میکشند.

۳- تزریقی: هروئین را با آب لیمو، جوهر لیمو و یا قرص ویتامین C در قاشق حل کرده، کمی حرارت میدهند سپس از طریق سرنگ به زیر جلد یا داخل ورید تزریق میکنند.

هروئين تزريق شده احساس لذت عمومي و سريع و شديد را توليد مي‌كند. متخصصان اين حالت را كه حداكثر در حدود ۱۰ ثانيه طول مي‌كشد شبيه اوج در جماع(ارگاسم) توصيف نموده ولي در اصطلاح، معتادان آنرا فلش (Flash) يعني چيزي شديد و آني همانند نور فلش دوربين عكاسي مي‌نامند.مصرف روزانه ۶۰ ميلی گرم هروئين می تواند در مدت دو هفته فرد را کاملا معتاد سازد.

۱-پوست بیماران معتاد قدری تیرهتر و ضخیمتر از افراد عادی میباشد و رنگ آن مایل به خاکستری میشود و لبهای معتاد به رنگ قهوهای تیره و در مراحل پیشرفتهتر شبیه چرم میگردد.

۲- دندانها در معتادانی که از روش تدخین مواد مخدر استعمال مینمایند قهوهای یا زرد و اغلب پوسیده است همچنین لثههای آنان بیمار بوده و قهوهای رنگ میباشد.

۳- چین و چروک پوست بخصوص در اطراف چشمها و لبها بیشتر است و زبان بیمار قهوهای رنگ است.

۴- مردمک چشمها معمولاً میوتیک(تنگ) بوده و رفلکس زدن کندتر از حالت عادی است و در اطراف چشمها حلقهای کبودرنگ دیده میشود.

۵- اغلب افراد معتاد لاغر اندام بوده، گونهها فرورفته و در مراحل پیشرفته زانوها قدری خم شدهاند.

۶-  در صورت تزریق زیر پوستی نقطههای سیاه و آبی در روی بازو، ساق یا حتی در پشت دستها مشاهده میشود.

۷- ساعات خواب معتاد تغییر مینماید، حالت چرت زدن دیده میشود.

۸- اغلب خوابآلوده و افسرده است، لحظات شادابی چنین فردی زودگذر و دوران در خود فرورفتنش طولانیتر است.

۹- استعمال داروهای عصبی، نیروبخش و  خوابآور وی افزایش یافته و اتاق وی انباشته از قرصهای مختلف است.

۱۰- بیحوصلگی، خوابآلودگی، تحریکپذیری و رعشه در حالت خماری بیشتر دیده میشود.

۱۱- در حالت نشئگی کجخلقی و افسردگی دیده میشود.

 

غير از موادی که در بالا اشاره شد٬ الکل٬ کدئين و متادون هم در گروه مواد مخدر و نيمه مخدر قرار دارند.


کلمات کلیدی: